„Królowa Różańca Świętego” numer 41

Moi drodzy! Właśnie ukazał się nowy numer naszego pompejańskiego czasopisma! A w numerze m.in. nowy cykl: „Piękno sanktuarium pompejańskiego”, oraz, tradycyjnie, aż 8 stron świadectw nowenny pompejańskiej.  Zapraszam Was do lektury.

Poznaj świąteczne wydanie „Królowej Różańca Świętego” – w wersji drukowanej, albo jako PDF.

 

Spis treści

Stanisława Gamrat, „Cudowna relikwia Maryi”

Ponad cztery wieki temu tereny Wenezueli z różnym skutkiem kolonizowali Hiszpanie. Oprócz zdobycia bogactw naturalnych ich dążeniem było nawracanie rdzennych plemion indiańskich z barbarzyńskich wierzeń, w których dopuszczane były nawet ofiary z dzieci. Kolonizatorzy mieli jednak duże problemy, by przekonać tubylców do zmiany wiary.

Krzysztof Jędrzejewski, Sanktuarium Divino Amore. Marsz dla Królowej Polski cz. 7

Po drodze nawiedzam jeszcze sanktuarium Divino Amore poświęcone Matce Bożej Miłości. Znajduje się ono w Castel di Leva, gdzie kiedyś na wzgórzu stał średniowieczny zamek str 6 – ks.

Królowa Różańca Świętego - numer 41

W magazynie SKU:2084-3097-41
4,90 zł

Marek Woś, Piękno pompejańskiego sanktuarium

Spójrzmy na okazałą dzwonnicę znajdującą się tuż przy sanktuarium. Widać ją już z daleka, z autostrady i ulic kierujących nas do kościoła. Jej budowa – jak podaje „Historia sanktuarium w Pompejach” autorstwa bł. Bartola Longa – rozpoczęła się w 1912 r., kiedy sam kościół i fasada były już ukończone. Wieża ta, zaprojektowana przez Aris-tidego Leonoriego, ma 82 metrów wysokości, osiem dzwonów oraz taras widokowy. Dobrze wiedzieć, że za niewielką opłatą można wjechać na niego windą, by podziwiać wspaniałą panoramę z Wezuwiuszem, Doliną Pompejańską oraz Zatoką Neapolitańską z jej urokliwymi wyspami Capri, Ischia i Procida.

Poznajmy Bartola Longo!

Spotkaliśmy się z dr. Nicolą Avellinem, który dokonał ekshumacji ciała Bartola Longa i był uczestnikiem jego procesu beatyfikacyjnego, autorem książki „Pompei. Il Campanile monumentale” o wieży przy sanktuarium pompejańskim.

Józef Orchowski, „Jakub Laval. Nawrócony lekarz – kapłanem”

Jakub Laval urodził się 18 września 1803 r. w gminie Croth w Normandii, której merem był jego ojciec. Jego rodzina była wierna Kościołowi katolickiemu. Mimo prześladowań w czasie wielkiej rewolucji francuskiej niejednokrotnie potajemnie uczestniczyła we mszy świętej odprawianej przez ukrywających się kapłanów. Matka, bardzo wyczulona na bezgraniczną miłość bliźniego i gościnność oraz na głęboką troskę o ubogich, zmarła, gdy Jakub miał zaledwie siedem i pół roku. Po roku jego ojciec zawarł ponowny związek małżeński. Od 14. roku życia Jakub przygotowywał się u swojego stryja Mikołaja, proboszcza w Tourville, do niższego seminarium. Po trzech latach pobytu w Tourville, w wieku 17 lat, wyjechał do Paryża, aby studiować w Kolegium św. Stanisława; tam zdobył dyplom magistra nauk humanistycznych.

Patrycja Pierzynka, „Śpiewając (o) Maryi”, cz. 1: Adwent i Boże Narodzenie w pieśniach maryjnych

Na jednym z konkursów recytatorskich, któremu się przysłuchiwałam, uczniowie prezentowali wybrane przez siebie teksty. Komisja oceniająca występy zwróciła uczestnikom uwagę na to, że większość z nich wybierała fragmenty wierszy – nawet krótkich, które z powodzeniem można było przedstawić w całości. Jeden z jurorów powiedział, że to chyba znak czasu i młodzi ludzie są „pokoleniem fragmentu”. Z jednej strony tempo życia poniekąd zmusza nas do tego, by wybierać fragmenty zamiast całości. Z drugiej zaś kontakt z fragmentem może zachęcić do poznania całości…

Andrzej Jędrzejczak, „Kobiety w Biblii. Maria Magdalena”.

Obraz Marii Magdaleny w filmie Mela Gibsona „Pasja” jest niezwykle wzruszający, zwłaszcza w tej scenie, w której z wielkim szacunkiem i z tkliwością ściera Ona krew umęczonego przez rzymskich żołnierzy Chrystusa. Przedstawienie to pokazuje, z jak wielką czułością należy podchodzić do spraw wiary. Jak postać Marii Magdaleny prezentują autorzy Ewangelii?

W mieście mistyczki

W tym roku minęło 400 lat od ufundowania klasztoru koncepcjonistek w Ágredzie. Początkowo znajdował się w domu ofiarowanym dla zgromadzenia przez rodziców s. Marii od Jezusa. Nieopodal znajduje się aktualna siedziba wspólnoty – duży budynek z XVII w., wzniesiony w stylu lokalnej architektury.

Postanowiłem obejrzeć to miejsce, umówiwszy się wcześniej na wywiad z przeoryszą, s. Vianney Marią Escorihuelą pochodzącą z Wenezueli.

Izabela Marciniak, Z cienia wieków, czyli o dziewicach konsekrowanych

W Polsce jest nas ponad 300. Mieszkamy w zwykłych domach – przy rodzinie albo samotnie. Ubieramy się zwyczajnie. Pracujemy w szkołach, szpitalach, urzędach… Żyjemy w świecie, ale nie dla świata. Niczym szczególnym się nie wyróżniamy, a jednak jesteśmy inne – łączą nas oblubieńcza konsekracja i zaślubiny z Jezusem Chrystusem…

Marek Piotrowski, Przestarzały różaniec?

Jeden z moich czytelników napisał do mnie: „Żyjemy w wieku ludzi świadomych. Dziś już nie jest tak, że można niewiele rozumiejącym „owieczkom” wmówić, iż jeśli będą odmawiać dziesiątki zdrowasiek, zdobędą przychylność Boga. W XXI w. wierni chcą być świadomi, modlić się głęboko, a nie „odklepywać” modlitwy. Różaniec może dobry był w średniowieczu, ale dzisiaj to modlitwa przestarzała!”

Anna Olechno, Niepokalane serce ucieczką Polaków! cz. 2

Inna postać, tym razem z mojej rodzinnej historii, Marianna Olechno (w zakonie Immaculata, czyli Niepokalana) – została ofiarowana przez matkę Niepokalanemu Sercu, również nie ujrzawszy jeszcze świata. To ofiarowanie wycisnęło ogromne piętno na jej życiu, o czym można przeczytać w książce „Aby nieść miłosierdzie” Marka Hyjka. Wzorem Tej, której została poświęcona – stała się matką dla wielu i wszędzie starała się wnosić Bożą miłość i pokój.

Świadectwa różańca i nowenny pompejańskiej

Renata Gontarz, Gwiazda Zaranna

W Piśmie Świętym, a także w liturgii Kościoła katolickiego bardzo wyraźnie akcentowana jest symbolika światła. Już na samym początku, w opisie pierwszego dnia stworzenia świata możemy przeczytać, że „Bóg rzekł: «Niechaj się stanie światłość!» i stała się światłość. Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą” (Rdz 1, 3–5)

Królowa Różańca Świętego - numer 41

W magazynie SKU:2084-3097-41
4,90 zł

Lidia Wajdzik, Sercem w Tanzanii

Doroczny pompejański dzień skupienia w Pogórzu miał tym razem szczególny, misyjny charakter, a głównym tematem refleksji i modlitwy stały się sprawy wiary mieszkańców odległej Afryki. Październik był ogłoszony przez papieża Franciszka nadzwyczajnym miesiącem misyjnym – warto więc przeczytać, jak można żyć dla misji.

Szymon Wilk, Matka Boża Szkaplerzna w Tomaszowie Lubelskim

Początki kultu Tomaszowskiej Madonny sięgają początku XVII w. Na tzw. Piaskach mieszczanie mieli widywać w tym czasie nadzwyczajną jasność, a niektórzy twierdzili, że udało się im dostrzec nawet anielską procesję. Pobożni tomaszowianie postanowili w 1636 r. wznieść w tym miejscu słupową kapliczkę, którą po kilkunastu latach, w 1652 r., zastąpiono większą kaplicą pw. św. Wojciecha. To właśnie w tej niewielkiej świątyni nieznana osoba umieściła obraz Matki Bożej Szkaplerznej.

Zwierzęta w Biblii: Osioł

Osioł występuje w tekstach biblijnych w przeróżnych kontekstach. Jednym z nich są prawne obostrzenia często związane z osłem lub innym zwierzęciem służącym do transportowania towarów (Wj 21, 33; 22, 3; 23, 5; Pwt 5, 14; 22, 4; 18, 31). Wzmiankowanie tego zwierzęcia w poszczególnych tekstach prawnych świadczy o potrzebie uściślenia najmniejszych spraw w relacjach międzyludzkich, które reguluje prawo nadane na Synaju.

Bartłomiej Kuczyński, „Święta kołyska i pierwsze jasełka”

O ile mamy dość wiele materialnych śladów męki Jezusa, o tyle w odniesieniu do Bożego narodzenia nie ma ich prawie wcale. Wyjątkiem są relikwie Sacra Culla, czyli żłóbka, przechowywane w rzymskiej bazylice Santa Maria Maggiore. To pięć deseczek o długości ok. 70 cm, przechowywanych w pięknym relikwiarzu. Czy naprawdę składały się na pierwsze, twarde łóżeczko, w którym złożono Mesjasza? Nie mamy tu pewności, bo informacji o żłóbku jest bardzo niewiele.

Magdalena Buczek, „Maryja i cud ryb”

Kazachstan – bezkresny step, uciążliwy klimat, miejsce ogromnego cierpienia tysięcy ludzi zesłanych z powodu komunistycznego reżimu. Tak kojarzy nam się ten kraj. Ale pośród tej bolesnej historii zabłysło światło nadziei i nowego życia. Stał się cud, który do dnia dzisiejszego dla wszystkich jest znakiem Bożej opatrzności i troski.

 

A Ty co o tym myślisz? – Napisz komentarz

avatar
 
smilegrinwinkmrgreenneutraltwistedarrowshockunamusedcooleviloopsrazzrollcryeeklolmadsadexclamationquestionideahmmbegwhewchucklesillyenvyshutmouth
  Powiadamiaj mnie o odpowiedziach  
Powiadom o

Odbierz pakiet

OBRAZKÓW

Z NOWENNĄ POMPEJAŃSKĄ