Ewa: Msza Święta

Pragnę złożyć świadectwo po odprawionej Mszy Świętej zbiorowej w Pompejach 25 kwietnia 2016 r. Przeczytaj Ewa: Msza Święta
Read More

Ewa: Jest praca!

17 grudnia, w ostatnim dniu Nowenny Pompejańskiej, w której prosiłam Boga o dobrą, godną pracę - otrzymałam ją!!!!
Read More

P: Zaufać Matce to najpiękniejsza rzecz na świecie!

Jestem w trakcie odmawiania kolejnej NP i to co się dzieje w moim życiu i życiu moich bliskich jest niesamowite. Wielkie, ciche cuda, które przerastają moje najśmielsze oczekiwania. Modliłam się w różnych intencjach, wiele z nich zostało wysłuchanych. Jestem przekonana, że tylko dzięki Maryi poradziłam sobie z wieloma trudnymi sytuacjami. Niesamowite jest to, że przez cały czas czuję się wielki spokój i opiekę Matki Boskiej.
Read More

Wiktoria: Zaczęłam się modlić z powodu poczucia głębokiej samotności

Wierzę, że jeszcze będę miała rodzinę, a jeżeli nie, to Maryja sprawi, że łatwiej będzie mi wytrzymać samej ze sobą :) Dziękuję Matko :).
Read More

Robert: finanse do naprawy

Rozwiązanie naszych problemów pokazuje, że Bóg działa niestandardowo
Read More

Paulina: Ale jak to? Już koniec? I jutro już nie będzie nowenny?

Kilkanaście tygodni temu przechodziłam bardzo poważny kryzys w swoim związku. Chwyciłam wtedy za różaniec i podczas jego odmawiania – jakby „znikąd” – przyszły mi do głowy dwa słowa – nowenna pompejańska. Coś kiedyś już o niej słyszałam, ale nic konkretnego. Po sprawdzeniu, co to dokładnie oznacza, puknęłam się w głowę – trzy różańce dziennie przez tyle tygodni? Przecież ja nie dam rady. Nigdy w życiu tyle się nie modliłam.

Jednak ogromne pragnienie uratowania mojego związku było tak silne, że postanowiłam spróbować. I rozpoczęłam moją pierwszą w życiu nowennę. Na początku było całkiem okej, ale po pierwszych dniach zaczęły nadchodzić bardzo poważne kryzysy. Płakałam nieustannie, w myślach rzucałam różańcem, nie chciałam go odmawiać. Trwałam jednak w modlitwie, bo nic innego mi nie pozostawało. Przechodziłam rozpaczliwą orkę serce, ale ufałam się i modliłam. Mniej więcej w połowie nowenny uświadomiłam sobie, że mój związek jest już stracony, już nic nie można było odratować. Skończyło się. On mnie zostawił, a ja nadal się modliłam w intencji, by on chciał być ze mną, a ja z nim. On już nie chciał, ja sama nie wiedziałam, co mam w sercu. Podczas odmawiania dziękczynnej część nowenny wiedziałam już, że moja intencja „się nie spełni”. Za to stało się coś dużo ważniejszego – nowenna pompejańska uratowała mnie przed rozpaczą, depresją, autodestrukcją. Gdyby nie codzienny różaniec, pogrążyłabym się w beznadziei. Choć w trakcie odmawiania nowenny nadal było mi bardzo trudno, nadal nie miałam powodów i sił, by wstawać z łóżka, czułam, że „coś” mnie trzyma przy Maryi, przy różańcu. Ostatniego dnia nowenny ogarnął mnie lekki przestrach – ale jak to? Już koniec? I jutro już nie będzie nowenny? Nie mogłam sobie tego wyobrazić. Następnego dnia rozpoczęłam nową nowennę pompejańską, w nowej, innej intencji. Niedługo kończę część błagalną. Oczywiście nadal jest mi trudno, nadal boli mnie porzucenie, samotność, nadal mam zranione serce, ale ufam Bogu. Ufam i wierzę w Jego prowadzenie. Proszę o serce czyste jak serce Maryi, o to, bym jak Ona, potrafiła zachowywać i rozważać wszystko w swoim sercu.

Mówi się, nieco szyderczo, że jak trwoga, to do Boga. Ale do kogo innego mielibyśmy się zwracać, gdy jesteśmy w rozpaczy? Jezus wie co mamy w sercach i czego potrzebujemy. Dlatego, jeśli nawet nasze intencje się nie spełnią, to stanie się coś dużo lepszego, coś dla nas dobrego, wspaniałego. Ja to wiem. Ja tego doświadczyłam. Po ludzku – jest trudno, ale świadomość tego, że Bóg dla każdego z nas przygotował wspaniałe rzeczy potrafi zmotywować do wstania z łóżka i życia. Po prostu życia i robienia, co do nas należy. Ja pracuję, uczę się, robię to, co robić powinnam i z ufnością czekam, dziękując już teraz za te wszystkie łaski, jakie Bóg mi dał podczas tego najtrudniejszego dla mnie czasu ludzkiego porzucenia. Bo On nigdy mnie nie zostawił. I nie zostawi. A nowenna pompejańska jest tego najlepszym przykładem.

Regularny biuletyn pompejański!

Otrzymuj wiadomości pompejańskie na e-mail

Zapisując się do tego biuletynu, będziesz otrzymywać informacje związane z nowenną pompejańską, Pompejami, sanktuarium w Pompejach, ważnymi wydarzeniami oraz wyjątkowymi promocjami. Zostań z nami w kontakcie!

A Ty co o tym myślisz? – Napisz komentarz

2 komentarzy do "Paulina: Ale jak to? Już koniec? I jutro już nie będzie nowenny?"

avatar
  Subscribe  
Powiadom o
Wiola
Gość
Paulinka, przepiękne świadectwo – dojrzałe mimo bólu jaki Ci towarzyszy, bo wiem że go masz. Ja podobnie jak Ty, albo może gorzej (ale nie chodzi tu, o to kto bardziej został zraniony) zostałam potraktowana przez człowieka, którego pokochałam i któremu oddałam wszystko co miałam……..i zostałam porzucona w sposób wręcz nie ludzki…… czytając świadectwa, wiedziałam, że Mój Bóg nigdy na to nie pozwoli bym była z tym człowiekiem……dlatego mając ogromny ból w sercu modliłam się o spokój dla siebie i siłę aby to znieść, a potem modliłam się za tego człowieka…. wpadłam w rozpacz i myślałam, że nie wytrzymam, od szpitala… Czytaj więcej »
Zagubiona
Gość
Zagubiona
Jestem w tej samej sytauacji co ty Paulina a komentarz powyżej mnie trochę zmotywowal do tego aby odpuścić … Ja mam taki problem ze u mnie byly chlopak nie wie czego chce , raz jest potem znika bo się mu nudzę .Miał takie odpadły że potrafil odejść bez mówienia nie odzywać się przez 2 tyg a potem wracac .. Tak, zauważyłam to dzięki NP taka byłam ślepa na to.Alee moje zachownie bylo żałosne bo zawsze gdy wracal to ja mialam i mam otwarte ręce. Bo go poprostu kocham ale nie widzielismy sie od miesiaca , nie jestesmy juz razem..Nawet nie… Czytaj więcej »

Czy wiesz, że autor

nowenny pompejańskiej

napisał też…

Miesięczne nabożeństwo

do świętego Józefa

w sprawach trudnych

w ROKU ŚW. JÓZEFA!