Sylwia: małżeństwo

Ale wierzę ze Matka Boza nas nie zostawi i pomalutku pomoże nam ten mur zburzyc cegielka po cegielce .
Read More

Zofia: Nigdy wcześniej nie modliłam się na różańcu

Jesienią 2014r., u mojego syna wykryto rzadką chorobę genetyczną. Wiedziałam, ze tylko Bóg może sprawić, że ta choroba nie zacznie postępować. Zaczęłam czytać na forach internetowych opinie ludzi, którzy odmawiali Nowennę Pompejańską i zostali cudownie uzdrowieni przez Matkę Różańcową. Zawsze w trudnych chwilach życia mojej rodziny modliłam się właśnie do Matki Bożej, ale nigdy wcześniej na różańcu. Trzy razy zaczynałam odmawianie Nowenny Pompejańskiej z prośbą o zdrowie dla mojego syna. Było to dla mnie nie lada wyzwanie.
Read More

Barbara: Mieliśmy z mężem wielkie problemy finansowe

Może ktoś kto ma podobne kłopoty lub inne i traci nadzieję bo wciąż jest coraz gorzej i mimo modlitw wszystko idzie w odwrotnym kierunku zaufa Bogu jak ja
Read More

Agnieszka: Maryja wskazała mi drogę

Piszę to świadectwo dziękując Bogu oraz Maryi za wszystkie łaski, a jest ich wiele. 15 dni temu zaczęłam Nowennę Pompejańską w intencji za dusze w czyśćcu cierpiące prosząc je o wstawiennictwo w moich sprawach. Pół mojego życia byłam związana z okultyzmem i bioenergoterapią; choć w tym czasie chodziłam do Kościoła, ale to dotyczyło głównie tradycji - bo rodzice, bo dziadkowie.
Read More

Magdalena: Nowenna Pompejańska jak powietrze

Dziękuję za wszystkie łaski. Nowenna jest dla mnie jak powietrze. Kiedy jej nie odmawiam czuję jakby brakowało mi powietrza.
Read More

Aleksandra: Pierwsza nowenna, pierwsze świadectwo

12 grudnia skończyłam swoją pierwszą w życiu nowennę pompejańską. Pierwszą w życiu i na pewno nie ostatnią, ponieważ już zaczęłam kolejną. Czas podzielić się swoim świadectwem, zgodnie z obietnicą daną Maryi. Niestety łaska o którą się modliłam nie została mi udzielona.  Może to jeszcze nie czas. A być może nie zostanie mi udzielona. Tego nie wiem.  W każdym razie uważam, że jeśli Maryja ma spełnić swoją obietnicę to ja powinnam spełnić swoją czyli, dać świadectwo i szerzyć nabożeństwo Różańca Świętego, co staram się również czynić.

Czytałam wiele o tych innych, pobocznych łaskach otrzymywanych za pomocą nowenny, o tym jak zmienia ona przede wszystkim nas samych, ale przyznam, że miałam do tego sceptyczne podejście. „Przecież modlimy się o konkretną łaskę, o jej otrzymanie, tak jak Maryja obiecała, więc na co mi inne łaski?” – myślałam sobie, wstyd się przyznać.
Dopóki sama tego nie doświadczyłam. Tak! Przyznaję z ręką na sercu – ta nowenna odmieniła mnie samą! Moją wiarę, nadzieję i wszystko inne.

Oczywiście chyba nie muszę dodawać, że na nowennę pompejańską trafiłam „przypadkiem” dzień po tym jak mój świat legł w gruzach.
Nie ukrywam, że sięgnęłam po nią w desperacji, szukając ratunku dla mojego problemu. Myślę, że do duży błąd, bo ludzie traktują wtedy modlitwę jako magiczną formułkę, a kiedy nie spełni się to, o co prosimy, czujemy rozgoryczenie i żal.
Stopniowo zmieniało się moje nastawienie do nowenny. Przede wszystkim bardzo polubiłam tę formę modlitwy. I wiem, że nawet jeśli moja intencja nie zostanie wysłuchana to tak czy inaczej nie zaniecham zwracania się w ten sposób do Maryi. „Ten różaniec odmawiam na Twoją cześć”, a nie „Ten różaniec odmawiam bo chcę łaskę”.
Myślę, że zanim Bóg udzieli nam swoich łask, chce najpierw naprawić nas samych, co wierzę, że stało się ze mną, gdyż do naprawienia we mnie było sporo – dostrzegłam to dopiero teraz. Bo po prawdziwe to wielu ludzi sięga po modlitwę w myśl zasady „jak trwoga to do Boga”.

Trafiłam do spowiedzi i komunii po wielu latach, co jest niesamowite, bo broniłam się przed tymi rękami i nogami, doznałam zrozumienia swoich błędów, choć wcześniej ich nie dostrzegałam.
To, o co się modliłam straciłam przez swoje podejście do życia – wieczne pretensje, fochy i stwierdzenia, że mi się po prostu należy. Ciężko było ze mną wytrzymać. Już w trakcie nowenny zauważyłam, że moje podejście się zmieniło, doznałam skruchy, przestałam działać pod wpływem impulsów, które często powodowały, że wszystko psułam, no i zyskałam większą cierpliwość do wielu spraw. Zmieniłam nastawienie nie tylko do życia, siebie i ludzi, ale też nie miałam postawy oczekującej od samej nowenny.
Doświadczyłam także Matczynej opieki w wielu innych sytuacjach. Po prostu czuło się z Góry tę opiekę.
Choć mi czasem bardzo ciężko godzę się z porażkami, niejednokrotnie przełykając łzy.
Początki były dziwnie lekkie, dopiero pod koniec części błagalnej doznałam skruchy, a w części dziękczynnej napiętrzyły mi się przeciwności – wszystko było nie tak. Miałam masę wątpliwości, złych myśli, nie mogłam skupić się na modlitwie, nachodziły mnie najczarniejsze myśli związane z moją intencją, dużo płakałam ,miałam problemy z zaśnięciem albo budziłam się w nocy. Straciłam całkowicie nadzieję.
Przedostatniego dnia nowenny odzyskałam także pieniądze, które ktoś wcześniej obiecał mi oddać, ale jakoś mijał miesiąc, później następny i pieniędzy widać nie było.

Kilkadziesiąt dni temu po różaniec sięgnęła inna osoba niż ta która ten różaniec zakończyła.
Obiecuję, iż jeśli wypełni się moja prośba to wówczas na pewno o tym napiszę.
Wiem jednak, że odczułam modlitwę nowenną pompejańską i musiałam się tym z Wami podzielić. Wciąż ufam. I wy nie traćcie nadziei!

Regularny biuletyn pompejański!

Otrzymuj wiadomości pompejańskie na e-mail

Zapisując się do tego biuletynu, będziesz otrzymywać informacje związane z nowenną pompejańską, Pompejami, sanktuarium w Pompejach, ważnymi wydarzeniami oraz wyjątkowymi promocjami. Zostań z nami w kontakcie!

A Ty co o tym myślisz? – Napisz komentarz

7 komentarzy do "Aleksandra: Pierwsza nowenna, pierwsze świadectwo"

avatar
  Subscribe  
Powiadom o
Karolina
Gość
Karolina

Jedno z najpiękniejszych świadectw jakie miałam przyjemność czytać na tej stronie. Dziękuję.

weronika
Gość
weronika

Różaniec jest wspaniałą modlitwą i przemienia wszystko, co złe jest w nas. Piękne świadectwo, dojrzałe. Dziękuję Matce Bożej za ten dar. Z Panem Bogiem.

ZANETA
Gość
ZANETA

Ja odmawiam drugą nowennę, pierwsza intencja nie została spełniona, a modliłam się w dobrej intencji. O zdrowie mojego 3 miesiecznego syna. I NIC. Poczułam wielkie rozczarowanie.Dlaczego innym pomaga a mi nie ? Oczywiście dalej trwam modliwie, ale tak bardzo chciałabym poczuć opiekę Boga i Matki Bożej 🙁

lulu
Gość

🙁

aneta
Gość

🙁

nic nie wiem
Gość
nic nie wiem

współczuję Żaneta, jeśli to Cię pocieszy to żadna moja modlitwa, którą w życiu odmówiłam nie została wysłuchana, a modliłam się o bardzo poważne sprawy.

Małgosia
Gość
Małgosia

Tak napisałabym i ja. Dokładnie to samo odczuwam.

Czy wiesz, że autor

nowenny pompejańskiej

napisał też…

Miesięczne nabożeństwo

do świętego Józefa

w sprawach trudnych

w ROKU ŚW. JÓZEFA!