Weronika: Uzdrowienie duszy

Nowennę Pompejańską odmawiam od trzech lat. Pierwsze dwa lata, dwie lub trzy w ciągu roku. W bieżący rok weszłam z Nowenną Pompejańską i postanowiłam odmawiać przez cały rok w różnych intencjach (Rok Wiary)Od 12 czerwca odmawiam za zdrowie duszy i ciała dla mojego męża. 13 czerwca mąż poszedł do szpitala. Bardzo źle się czuł, okazało się, że ma żółtaczkę mechaniczną. Po wielu badaniach i intensywnym leczeniu zgodził się na operację. 22 czerwca Matka Boża uzdrowiła jego duszę, po wielu latach przystąpił do spowiedzi św. i przyjął komunię św., w niedzielę przyjął jeszcze dwa razy komunię św., jeden raz w sali a potem na mszy św. w Kaplicy szpitalnej. 25 czerwca był operowany przez 6 godzin. Po kilku dniach Kapelan nałożył mężowi Sakrament Chorych ponieważ nie mógł przyjmować żadnych pokarmów ani napojów. W niedzielę rano zmarł.

08 lipca kończyłam część błagalną i nadal odmawiam część dziękczynną. W niedzielę po odejściu męża były odprawione 2 Msze Św. Jest mi bardzo smutno i ciężko ale mówię, że to połowa żałoby, bo jeszcze bardziej bym cierpiała gdyby mąż nie pojednałby się z Panem Bogiem.

Ps.Byłam przerażona, gdy otrzymałam gazetkę Królowa Różańca Świętego ze łzami na policzkach Matki Bożej, mąż był już w szpitalu.

8 myśli na temat „Weronika: Uzdrowienie duszy

  1. Twój mąż Weroniko na pewno jest już tam w Niebie i będzie się opiekował Tobą 🙂 Wierzę w to, gdyż wymodliłaś Mu pojednanie z Bogiem.

  2. Weroniko, pamiętaj, że Matka Boża zawsze zwycięża i choć nam po ludzku nie wydaje się, że wszystko dobrze się skończyło, to mamy w przypadku Twoim do czynienia z najważniejszym cudem jaki może się zdarzyć- uzdrowieniem duszy. Proszę Boga o pocieszenie Ciebie. Módl się za innych, którzy tak jak Twój mąż i my wszyscy potrzebują Bożego Miłosierdzia.
    Modliłam się na początku tego roku (od 15 stycznia) za kogoś o kim się dowiedziałam ,że jest bardzo chory. Potem dowiedziałam się o ateizmie tej pani. Przed śmiercią nie pojednała się z Bogiem. Podczas tej nowenny miałam różne pocieszające znaki i cały czas wierzyłam. Po jej śmierci było mi bardzo smutno. Modlę się za nią, jest mi bardzo bliska. Prosiłam Matkę Bożą, aby mi w tym pomogła, wyjaśniła. Zmawiam codziennie modlitwę, w której oddaję wszystko Mateczce. Podczas tej modlitwy bardziej zabrzmiały słowa, „i zawsze zwycięża”. Matka Boża zawsze zwycięża. Prosiłam w następnej nowennie o nawrócenie mojego brata i mamy. Brat się nawrócił, a mama się nawróci. Teraz modlę się za uzdrowienie cioci. Módl się kochana i nie poddawaj się. Z Bogiem.

    • Dziękuję Ci Iwonko za komentarz i Twoją troskę. Modlę się za wszystkich proszących o modlitwę. Z Panem Bogiem. W Koronce do Miłosierdzia Bożego polecam wszystkich potrzebujących Miłosierdzia Bożego.

  3. Weroniko, to piękne świadectwo, ciało jest śmiertelne ale dusza.. trwa wiecznie. Na pewno czujesz brak fizycznej obecnosci męża, ale pomyśl.. jakże wspaniały CUD wymodliłaś u Matki Bożej! Ona dała Twojemu mężowi życie wieczne!Chwalmy Pana bo jest Wielki!W swoim czasie spotkacie się w Niebie i będziecie się radować ze szczęscia jakim obdarzył Was Pan!!!

  4. Weroniko taka właśnie jest miłość.Kto kocha oddaję drugiego Bogu.I Ty w tak heroiczny sposób zaufałaś i kochałaś Boga pomimo tak ciężkiej próby.Kiedyś ktoś mi powiedział-wiara i nadzieja umiera z człowiekiem dalej idzie tylko miłość.I Ty umocniłaś swojego męża tak piękna miłością wspierając się na Bogu tak by i On mógł doświadczyć tej miłości,która nie umiera.Dziękuję za tak piękne ,poruszające świadectwo z całego serca.Niech Matka Boża czuwa nieustannie nad Tobą …

A Ty co o tym myślisz? Napisz!